Czasowniki zwykłe

Większość czasowników angielskich występuje w 5 głównych formach.

Są to:

1/ forma podstawowa lub prosta – (to) smile (tj. bezokolicznik, forma czasu teraźniejszego (bez 3 os. liczby pojedynczej), i forma rozkazująca)

2/ forma czasu przeszłego – smiled (Past Simple)

3/ forma imiesłowu biernego – smiled (The Past Participle)

4/ forma 3 osoby liczby pojedynczej – smiles

5/ forma -ing (imiesłów czynny, rzeczownik odsłowny) – smiling

 

Ze względu na sposób tworzenia form czasu przeszłego (Past Simple) i imiesłowu biernego (the Past Participle – czasy Perfect) czasowniki angielskie możemy podzielić na regularne i nieregularne.

 

1. Czasowniki regularne Dla czasowników regularnych obydwie te formy są identyczne i tworzymy je przez dodanie końcówki -ed do formy podstawowej czasownika.

Jeśli czasownik kończy się w piśmie literą e dodajemy tylko -d, np.: bore – bored.

Jeśli kończy się literą y poprzedzoną spółgłoską, zamieniamy y na i i dodajemy -ed, np.: cry – cried.

Jeśli czasownik kończy się pojedynczą spółgłoską poprzedzoną pojedynczą samogłoską, wówczas dodając -ed podwajamy końcową spółgłoskę, np. stop – stopped.

 

2. Czasowniki nieregularne Czasowniki tworzące formy czasu przeszłego i imiesłowu biernego w sposób nieregularny dzielą się na kilka podgrup.

1/ wszystkie trzy formy (podstawowa, Simple past (2) i the Past Participle (3)) są identyczne, np.: put – put – put (kłaść) cut – cut – cut (ciąć) shut – shut – shut (zamykać)

2/ identyczne formy (2) i (3), różne od formy podstawowej, np.: get – got – got (Am. gotten) (dostawać) stick – stuck – stuck (przykleić, wetknąć) feel – felt – felt (czuć)

3/ identyczne formy podstawowa i (3), różne od formy (2), np.: come – came – come (przychodzić)

4/ identyczne formy (2) i (3), różniące się od formy podstawowej końcową spółgłoską, np.: make – made – made (robić)

5/ każda forma inna, np.: see – saw – seen (widzieć) go – went – gone (iść) write – wrote – written (pisać)